|
ONTMOETING VAN HET DIOCESAAN
SEMINARIE REDEMPTORIS MATER TE ROME MET PAUS JOHANNES PAULUS II –
18.03.2004
“ Gaat uit over de hele wereld en verkondigt het
evangelie aan heel de schepping.”(Mc 16,15)
1 Zeer dierbare Rectoren en studenten van het diocesaan
seminarie “Redemptoris Mater”, ik ben zeer gelukkig u te mogen
verwelkomen met deze woorden van de Verrezen Christus, die u beluistert
en mediteert op het feest van de heilige Cyrillus en de heilige Methodus,
ook de verjaardag van de canonieke oprichting van uw seminarie.
Ik begroet op de eerste plaats de Vicaris-Kardinaal en
ik dank hem voor de mij toegesproken woorden. Ik begroet met genegenheid
uw Rector, Mgr Claudiano Strazzari, de andere oversten, de geestelijke
leiders en de professoren, evenals
u, zeer geachte studenten.
2 Meer dan zestien jaar zijn verlopen sinds de
oprichting van uw seminarie, dat een betekenisvolle en nieuwe ervaring
voor de priesteropleiding met zich brengt. Sedertdien zijn meerdere
seminaries “Redemptoris Mater” in de wereld opgericht die zich door uw
model laten inspireren en die uw doelstelling delen. De vruchten door uw
seminarie voortgebracht tijdens die periode zijn kwaliteitsvol en
talrijk. Samen met u dank ik de Heer hiervoor. Ik wil ook de
Neocatechumenale Weg, waar uw roeping ontstaan en ontwikkeld is, voor
het behaalde resultaat bedanken. Ik bedank eveneens de Rector en de
andere oversten, die onder de leiding van de Kardinaal-Vicaris, met
liefde en wijsheid uw voorbereiding tot het priesterschap mede waar
maken.
Ik dank ook de oprichters van de Neocatechumenale Weg,
die het initiatief hebben genomen de oprichting van deze seminaries voor
te stellen. Op die wijze bevorderen zij binnen het Neocatechumenaat het ontstaan van
roepingen tot het priesterschap en tot het gewijd leven. Ik zou met u
beide bisschoppen, Mgr Giulio Salimei en Mgr Maximino Romero, willen
gedenken die, de ene als Rector en de andere als geestelijke leider,
bijgedragen hebben tot het concept en de ontwikkeling van het seminarie
“Redemptoris Mater”.
Ik wil ook graag benadrukken, zoals de Kardinaal-Vicaris
het reeds herhaalde, dat in de loop van het zestien jarig bestaan van
het seminarie, een groot aantal toegewijde priesters het seminarie
hebben verlaten, om op adequate wijze zich aan de pastorale dienst in
het bisdom Rome te wijden en een ander deel om zich aan het missieleven
in alle werelddelen te wijden als priesters “fidei donum”.
3 Om deze positieve resultaten te bereiken is het
fundamenteel tijdens de opleiding steeds de natuur en de
karakteristieken van het priesterschap voor ogen te hebben, zoals ze
beschreven zijn in het Concilie Vatikaan II en in de Apostolische
Aanmaning Pastores dabo vobis.
De christelijke geloofsgemeenschap in het algemeen en
het ministeriële priesterschap zijn nauw met elkaar en innerlijk
verbonden. Elk op zijn specifieke wijze nemen zij deel aan het unieke
priesterschap van Christus. Zij verschillen nochtans duidelijk van
elkaar (cf. Lumen Gentium, n.10). Dankzij het sacrament van het
priesterschap, zijn de priesters op bijzondere wijze met Christus, als
Hoofd en Herder van zijn volk, verenigd en staan zij ten dienste van dat
volk waaraan zij, zoals Christus, hun leven moeten toewijden en zichzelf
geven. Het is precies omdat zij op sacramentele wijze Jezus Christus
vertegenwoordigen als Hoofd en Herder, dat zij geroepen worden om in
nauwe samenwerking met de bisschop, de geloofsgemeenschappen die hen
toevertrouwd zijn, voor te gaan,
volgens de drie volgende dimensies: profetisch, priesterlijk en
koninklijk- rond dewelke de enige zending van Christus en de Kerk zich
beweegt (cf.Pastores dabo vobis, nn.12-16).
Zeer geachte seminaristen, door trouw te blijven aan
deze fundamentele leer tijdens uw vorming en later in de dagelijkse
uitoefening van uw sacerdotaal ministerie, zal u op een gelukkige wijze
de genade van het priesterschap kunnen beleven en een authentieke en
vruchtbare dienst aan het bisdom Rome en aan de zusterkerken, waar u ook
zal gezonden worden. Het gebed, de studie en het goed geharmoniseerd
gemeenschapsleven in het vormingsproject van uw seminarie opgenomen,
zijn de wegen waarlangs de Heer in u dag aan dag het beeld van Christus
de Goede Herder vormt.
4 Het is eveneens op deze basis dat u zich kan
voorbereiden om later als priester op een serene en heilzame wijze deel
te nemen aan het diocesane priesterschap,
dat
bij de bisschop zijn essentiële referentie vindt. Tegelijkertijd is daar
ook de diepe verbondenheid met de Neocatechumenale Weg. Inderdaad, zoals
het beschreven is in art. 18 van de statuten van het Neocatechumenaat:
”In de diocesane en missionaire seminaries “Redemptoris Mater” vinden de
kandidaten tot het priesterschap in de deelname aan het Neocatechumenaat
een specifiek en fundamenteel element dat bijdraagt tot hun persoonlijke
vorming, en tezelfdertijd worden zij voorbereid op een authentieke keuze
tot het priesterschap ten dienste van het Godsvolk in de broederlijke
eenheid van het priesterschap.
Op dezelfde wijze moet men een vals alternatief
vermijden tussen de pastorale dienst in het bisdom waartoe u behoort en
de universele missie die tot de uiteinden van de wereld reikt.
Beide zijn geworteld in dezelfde
sacramentele deelname aan het priesterschap van Christus (zie Pastores
dabo vobis, nr 17-18) waarop u op bijzondere manier wordt voorbereid
doorheen de Neocatechumenale Weg.
Uw concrete bestemming hangt immers af van de bisschop,
die zowel de noden van zijn bisdom ter harte moet nemen als die van de
universele missie. Door u in een cordiale en vertrouwensvolle
gehoorzaamheid aan zijn beslissingen over te laten, zal u vrede en
sereniteit vinden en zal u altijd uw missionair charisma kunnen
uitdrukken, gelet op het feit dat hier in Rome de pastorale zich meer en
meer zal moeten uitdrukken met prioriteit voor de evangelisatie.
5 Zeer geachte Oversten en studenten van het
“Redemptoris Mater” seminarie te Rome, beschouw steeds uw leven, uw
roeping en uw missie met de ogen van het geloof. Op het einde van deze
ontmoeting wens ik u opnieuw mijn vriendschap en vertrouwen in uw missie
te bevestigen en u te verzekeren van mijn permanent gebed voor elk van u
en voor gans het seminarie, ook voor de Neocatechumenale gemeenschappen
en in het bijzonder voor de priesterroepingen die in hun schoot het
licht zien.
Met deze gevoelens geef ik u mijn apostolische zegen
alsook aan allen die u dierbaar zijn. |
.jpg)